Beer

 In verhalen

‘Zullen we samen afspreken?” 

Een jochie van een jaar of 5 had dit net verstaanbaar aan me gevraagd, toen hij mij passeerde. Hij liep het lokaal uit om zijn jas en tas te pakken op de gang. Het was tijd om naar huis te gaan.

Terwijl hij deze vraag uitsprak, had hij een verlegen glimlach en dwaalde zijn ogen de andere kant op. Ondertussen wendde hij zijn hoofd af naar het linoleum op de grond in het lokaal.

Waarom vroeg hij mij dit? 

Waarom wilde hij uitgerekend met mij afspreken?

In een paar seconden gingen deze vragen door mij heen na de vertederende vraag van het jonge knulletje.

Was dit niet ook dat jongetje die met opengesperde schitterende oplichtende ogen naar het verhaal zat te luisteren in de kring, wat ik die middag had verteld? 

De eigen leerkracht van de groep had mij gevraagd om een verhaal te vertellen als taalopdracht. Het onderwerp voor het verhaal had ik afgekeken, tijdens het buitenspelen in de najaarszon de dag ervoor. 

Een aantal kleutertjes vonden het heel eng dat een paar klasgenoten een beer nadeden op het schoolplein.

De oersterke indrukwekkende beer, inspireerde mij voor de keuze van het verhaal.

Het verhaal gaat over een esdoorn in nood, die geholpen wordt door verschillende dieren, waaronder dus een beer.

Ik koos ervoor om tijdens de vertelling de beer slungelig te laten bewegen, met een lome bassige stem. De leerlingen volgden ‘de beer’ met interesse tijdens de uitbeelding ervan in de kring.

Het jongetje die mij vroeg om met hem af te spreken heeft wellicht een fascinatie voor beren?

Of doe ik nu een beetje teveel NIVEA (Niet Invullen Voor Een Ander) op?

Wellicht is het gewoon beter om het compliment te ontvangen en daarvan te genieten. 

Ik voelde me na zijn beregoede vraag gewoon even beretrots:)

 

Tekening: Balou de beer uit the Jungle Book (Disney)

Recent Posts

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search