Spannend?!

‘Nou, dat was een spannende film.’

Dat zegt een vrouw achter mij, voor wie ik de deur open houd van de uitgang van de bioscoop.

Zo te zien is ze van mijn generatie. Enig cynisme is mij dan niet onbekend.

‘Je bedoelt ‘Good One?’, vraag ik terwijl ik mij de dame vaag kan herinneren van in de filmzaal.

Ze gaat verder:

‘Ik ben wel 3x in slaap gevallen!’

Ik grap cynisch terug: ‘Lekker ontspannen hoor!’

Terwijl we in de frisse buitenlucht lopen, raad ik haar dan ook ‘The Salt Path’  aan.

Dat is een film die zich net als ‘Good One’ in de natuur afspeelt. Geweldige shots.

Een week later laat ik mij weer onderdompelen in de natuur door middel van het grote witte magische doek.

Dit keer zak in mijn luxe bordeauxrode stoel af naar het leven onder water. Wat, een feest!

Al snel voel ik me weer een dertiger met een nauwsluitend wetsuit aan. Mijn zintuigen gaan direct open en stromen vol herinneringen: de temperatuur van het water, het geluid à la Darthvader van de ademautomaat. Van de provincie Zeeland tot Zuidoost-Azië heb ik de adembenemende schoonheid onder water mogen ervaren.

Van felle kleuren met vrolijke muziek transformeert de documentaire ‘OCEAN’ naar het omgekeerde.

Een bezoeker verlaat de zaal, terwijl mijn tranen naar buiten willen.

Het is echt te spannend. Eerder schokkend.

Wat een horror!

Ik ken de feiten. Door de bijbehorende beelden, worden deze in mijn bewustzijn wakker geschud.

Als verhalenverteller is het goed om contact te blijven houden met je publiek.

Gelukkig doet ambassadeur van de natuur Sir David Attenborough dat. Zijn karakteristieke stem krijgt een draai. De muziek wordt vriendelijker en de beelden verlevendigen. Er is hoop!

Ik zal het niet verklappen.

Nog meer reden om niet in slaap te sukkelen tijdens deze wake-up call.