Sympathie

 In verhalen

Wat was dat nou wat in beeld kwam?

Mijn laptop had ik geïnstalleerd op tafel in de woonkamer. Ik bekeek de eerste online aflevering van de cursus Symboliek. Deze colleges, vanuit de Vrije Academie, werden eerst gegeven op een historische plek in mijn woonplaats. Door de intelligente lockdown kon dat uiteraard daar niet meer plaatsvinden. 

De docent, die op mijn scherm verscheen, was nieuw voor mij en ik moest dan ook even aan hem wennen. Ik vond echter de zwarte harige microfoon in beeld zeer overdreven. Uiteraard is het professioneel om goed uitgerust te zijn met de juiste apparatuur. Maar dit?

De docent stond verkleind afgebeeld boven in de rechterhoek. De rest van het scherm kon dan gevuld worden, met het kunstwerk wat werd besproken. 

Bij een aankondiging van een nieuw thema kwam de kunsthistoricus groot in beeld met die enorme harige microfoon. Na een tijdje verexcuseerde de docent zich. Het zou tijd worden. Hij legde uit, terwijl hij het pluizige ding aaide, dat zijn kat… Lucifer erg aanhankelijk was.

Deze deskundige had direct mijn sympathie gewonnen. Hier was duidelijk sprake van een bevlogen iconograaf. Zo bezeten door zijn vak, dat hij zijn zwarte kat naar Lucifer had vernoemd. 

De afgelopen weken heb ik heel wat katten ongegeneerd in beeld gezien, die ik wel direct herkende als kat. Ik doel dan op de knuffelige huisdieren van de leerlingen die ik online ontmoette tijdens schooltijden. Ze lagen snorrend op schoot of sprongen uit het niets op tafel. 

Hoe had ik in het begin zelf geworsteld met een videoscherm om mijn eigen woonkamer af te schermen. Al snel deed ik het loodzware metalen wapen in de ban. Ik heb geen kat die in beeld kan springen.

Wel een lief die mij af en toe een zwarte kop koffie komt brengen. 

 

 

Afbeelding boven: Lucifer uit Disney’s Assepoester

Recent Posts

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search